18.02.2014

Wejście analogowe

Obsługa wejść analogowych w NET MF jest bardzo prosta. Na STM32F4Discovery mamy dostępne 7 wejść analogowych, wszystkie mają rozdzielczość 12 bitów (0...4096):

Cpu.AnalogChannel.ANALOG_0: PA1
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_1: PA2
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_2: PA3
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_3: PB0
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_4: PB1
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_5: PC4
Cpu.AnalogChannel.ANALOG_6: PC5

Do testów możemy po prostu do wejścia podłączyć potencjometr. Ja akurat miałem o wartości 10K, ale w zasadzie każdy może być powiedzmy w zakresie od 1K do 100K.

STM32F4Discovery AnalogInput PotencjometrSTM32F4Discovery AnalogInput Potencjometr

Inicjalizacja i użycie jest bardzo proste. Odczytujemy wartości bezpośrednio z wejścia. Kręcimy potencjometrem zmieniając wartość napięcia na wejściu w zakresie od 0 do 3V:

using (var analogInput = new AnalogInput(Cpu.AnalogChannel.ANALOG_0))
{
    for (;;)
    {
        double readVal = analogInput.Read();
        int rawVal = analogInput.ReadRaw();
        Debug.Print("Sample: " + readVal + " (" + rawVal + ")");

        Thread.Sleep(5000);
    }
}

Jak widać powyżej mamy dwie funkcje do odczytu: ReadRaw i Read. Funkcja ReadRaw zwraca wartość nieprzetworzoną (u nas w zakresie od 0 do 4096), a Read wartość przeskalowaną i przesuniętą (przetworzoną). Szczególnie druga funkcja jest bardzo użyteczna. Na przykład, aby otrzymać wartość napięcia na wejściu analogowym (od 0 do +3V) wystarczy ustawić następujące parametry:

using (var analogInput = new AnalogInput(Cpu.AnalogChannel.ANALOG_0))
{
    analogInput.Scale = 3;  //+3V
    analogInput.Offset = 0; //od 0

    for (;;)
    {
        double readVal = analogInput.Read();
        Debug.Print("U=" + readVal);
        Thread.Sleep(1000);
    }
}

Prawda, że proste? Parametr Offset pozwala przesunąć pozycję zerową. Na przykład gdyby pozycja środkowa potencjometru była dla nas wartością zerową i chcielibyśmy, aby wartości były z przedziału -100 w jednym skrajnym położeniu i +100 w drugim skrajnym położeniu (-100%..+100%), to trzeba ustawić Scale na 200, a Offset na -100.

Jeszcze jeden przykład. Sterowanie jasnością świecenia diody (przez PWM) w zależności od ustawienia potencjometru:

var analog = new AnalogInput(Cpu.AnalogChannel.ANALOG_0);
analog.Scale = 100; //brightness: 0..100%

var pwm = new PWM(Cpu.PWMChannel.PWM_0, 300, 0, false);
pwm.Start();

double prev = Double.MinValue;
for (;;)
{
    double curr = analog.Read();

    if (Math.Abs(curr - prev) >= 1)
    {
        pwm.DutyCycle = ToDutyCycle(curr);
        prev = curr;
    }
}

Funkcja przeliczająca oczekiwaną jasność na wypełnienie taka jak w poprzednim wpisie o PWM:

private static double ToDutyCycle(double brightness)
{
    if (brightness < 1)
        return 0;

    if (brightness > 99)
        return 1;

    return Math.Pow(10, (2.55 * brightness - 1) / 84.33 - 1) / 100;
} 

A niech będzie jeszcze jeden przykład, z użyciem interfejsu sieciowego, bo na razie nie było żadnego. Potencjometr przez wejście analogowe będzie sterował głośnością w XBMC uruchomionym na innym komputerze. Oczywiście trzeba w XBM włączyć Webserver, będziemy zdalnie wywoływać JSON-RPC_API.

Najważniejsza jest funkcja wysyłająca odpowiednio spreparowany request do XBMC. Trzeba jedynie pamiętać o tym, że wysyłając żądanie POST musimy ustawić odpowiednio ContentType, no i nie zapomnieć o użytkowniku i haśle do serwisu XBMC.

private static void SendXbmcVolume(int volume)
{
    const string xbmcHost = "192.168.1.2";
    const string xbmcPort = "8081";
    const string xbmcUser = "xbmc";
    const string xbmcPassword = "xbmc";

    string json = "{\"jsonrpc\": \"2.0\", " +
                    "\"method\": \"Application.SetVolume\", " +
                    "\"params\": {\"volume\": " + volume + "}, " +
                    "\"id\": 1}";

    const string xbmcRpc = @"http://" + xbmcHost + ":" + xbmcPort + "/jsonrpc";

    using (var request = (HttpWebRequest) WebRequest.Create(xbmcRpc))
    {
        byte[] content = Encoding.UTF8.GetBytes(json);

        request.Method = "POST";
        request.ContentType = "application/json";
        request.Accept = "application/json";
        request.ContentLength = content.Length;
        request.KeepAlive = false;
        request.Credentials = new NetworkCredential(xbmcUser,
                                                    xbmcPassword,
                                                    AuthenticationType.Basic);

        using (var stream = request.GetRequestStream())
            stream.Write(content, 0, content.Length);
    }
}

Wywołanie powyższej funkcji można zrealizować tak:

using (var analogInput = new AnalogInput(Cpu.AnalogChannel.ANALOG_0))
{
    analogInput.Scale = 100;

    double prevVal = Double.MinValue;
    for (;;)
    {
        double currentVal = analogInput.Read();

        if (Math.Abs(currentVal - prevVal) >= 1)
        {
            int volume = ToVolume(currentVal);
            SendXbmcVolume(volume);
            prevVal = currentVal;
        }
    }
}

Pozostaje jeszcze funkcja ToVolume. Dostosowuje ona wartość podawaną z potencjometru do logarytmicznej charakterystyki ucha ludzkiego. Funkcję naprędce wymyśliłem, aby tylko miała charakterystykę logarytmiczną, więc może nie być w pełni poprawna. Ale działa!
private static int ToVolume(double volume)
{
    double loud = 50*Math.Log10(volume);

    if (loud < 0)
        return 0;

    if (loud > 100)
        return 100;

    return (int) Math.Round(loud);
}

Pełny kot: DemoAnalogInput

17.02.2014

Wersja .NET MF 4.3 RTM (QFE1)

Dokładnie tydzień temu została opublikowana wersja QFE1 .NET Micro Framework 4.3. Najważniejsze zmiany to:
  •  poprawna kompilacja projektów zawierających kropkę w nazwie
  • dodanie BitConverter
  • poprawki w StringBuilder.Replace, Array.BinarySearch i klasie Uri

4.02.2014

Prawdziwy ethernet na ENC28J60

Może i mIP jest dobre na początek, ale na dłuższą metę nie da się tego używać. Dlatego postanowiłem udostępnić (na razie) skompilowaną wersję CLR dla STM32F4Discovery z obsługą ethernetu na ENC28J60. Od razu ostrzegam: nie wiem czy wszystko poprawnie chodzi. Pliki źródłowe udostępnię w późniejszym czasie.

Wszystko trzeba połączyć tak jak w opisie dla mIP: Ethernet na ENC28J60. Za pomocą jakiegoś kota z mIP można też sprawdzić czy wszystko jest dobrze połączone. Jeśli tak, to teraz wystarczy wgrać ER_CONFIG i ER_FLASH. Pliki znajdują się tutaj: OneWire+SDCard+Enc28j60.

No dobra. Szybkie sprawdzenie czy wszystko jest ok. Wyświetlamy informacje o dostępnych interfejsach i włączamy DHCP, tak aby automatycznie pobierać adres IP.

NetworkInterface[] eths =  NetworkInterface.GetAllNetworkInterfaces();
if(eths.Length == 0)
{
    Debug.Print("Ethernet error");
    return;
}

NetworkInterface networkInterface = eths[0];
networkInterface.EnableDhcp();

Debug.Print("Ethernet ok");

Mała dygresja na temat EnableDhcp. Po użyciu tej funkcji (jeśli wcześniej był statyczny IP, a taki jest domyślnie ustawiony) potrzebny jest reset płytki. Funkcja ta zmienia parametr w konfiguracji, a nie w czasie rzeczywistym odświeża adres z DHCP. Równie dobrze możemy to zrobić jednorazowo z MFDeploy w menu Target->Configuration->Network. Może jest jakaś poprawka na takie zachowanie tej funkcji, ale na razie nie sprawdzałem.
STM32F4Discovery network

3.02.2014

Przygotowanie do pracy raz jeszcze

Na stronie głównej projektu NET MF for STM32 nie znajdziemy już plików potrzebnych do uruchomienia STM32F4Discovery opisanych w Przygotowanie STM32F4Discovery do pracy z NETMF. Możemy je za to pobrać z wersji historycznej strony głównej: http://netmf4stm32.codeplex.com/wikipage?version=29

18.01.2014

.NET Micro Framework na STM32F429

Jestem w szoku. STMicroelectronics, na swojej stronie, udostępnił paczkę z .NET Micro Framework do płytki STM32F429 Discovery, o której wcześniej wspominałem (Discovery ma przyszłość).

W paczce STSW-STM32141 znajdują się pliki hex (tinybooter, CLR i config) do załadowania, sterownik USB (WinUSB) oraz przykłady w C#. Między innymi obsługa LCD, żyroskopu i ekranu dotykowego.Całość została przygotowana dla NETMF SDK 4.3.

13.01.2014

Parametry msbuild

Kto choć raz skompilował solucję Discovery4 (z minimalnymi parametrami np. msbuild /p:flavor=DEBUG;memory=flash Solutions\Discovery4\dotNetMF.proj) nie mógł się zapewne nadziwić, jak coś można z tych szlaczków, co przelatują na ekranie, wyczytać. Ekran przypomina coś takiego...

.NET MF Compilation
Aha! Nie do końca. Pięć ekranów wcześniej był żółty, a 2 ekrany wcześniej czerwony. Czy idzie to jakoś ogarnąć? Tak. Potrzebne są dodatkowe parametry. Po kolei.

Właściwości projektu to np. /p:flavor=debug;memory=flash. Zamiast debug możemy użyć następujących wartości: instrumented, release, rtm. Do końcowych wersji CLR powinniśmy użyć release lub rtm.

Elementy docelowe projektu to np: /t:build. Jest to domyślna wartość. Pozwala przyrostowo kompilować solucję. Gdy coś testujemy, dodając elementy do solucji, lub wyskoczy błąd kompilacji to ta opcja najszybciej skompiluje nam ponownie. Do czystej kompilacji powinniśmy użyć wartości /t:clean;build.

Plik projektu do kompilacji to np. Solutions\Discovery4\dotNetMF.proj. W tym przypadku zostanie skompilowany TinyBooter, a następnie TinyCLR. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby kompilować tylko pojedyncze projekty. Najczęściej kompiluje się TinyCLR. Czyli powinniśmy użyć takiego projektu Solutions\Discovery4\TinyCLR\TinyCLR.proj. Jak chcemy skompilować tylko TinyBooter to Solutions\Discovery4\TinyBooter\TinyBooter.proj.

Teraz opcje loggera. Parametry logowania konsoli określa się przełącznikiem /clp. Na przykład, aby nie pojawiały się na konsoli żadne informacje można użyć /clp:Verbosity=quiet. Przecież i tak nic z tego co w "czarnym okienku" się pojawia nie jesteśmy w stanie ogarnąć. Wartości jakie możemy użyć w verbosity to: quiet, minimal, normal, detailed i diagnostic. Możemy też skorzystać z dodatkowych opcji np. ErrorsOnly, WarningsOnly i Summary. Pierwsze dwa włączają pokazywanie tylko określonych komunikatów, a trzeci wskazuje czy na końcu ma pokazać podsumowanie. Summary działać będzie tylko wówczas, gdy Verbosity>=normal i nie będzie parametrów ErrorsOnly i WarningsOnly. Według mnie najlepszymi parametrami dla loggera konsoli to /clp:ErrorsOnly;Verbosity=quiet.

Jednak na wypadek błędu pasowałoby mieć jakieś informacje, co poszło nie tak. Możemy włączyć logowanie do pliku. Dzięki przełącznikowi /fl w katalogu, z którego odpalamy msbuild, powstanie plik msbuild.log. Dla tego loggera możemy wskazać takie same parametry, jak dla loggera konsolowego np.: /fl /flp:Summary;Verbosity=normal.

Dodatkowe parametry jakie możemy dodać do polecenia to /nologo - nie pokazuje informacji o wersji msbuild i /m - pozwala użyć do kompilacji wiele procesów. Na koniec otrzymamy więc takie polecenie:

msbuild /t:build /p:flavor=release;memory=flash Solutions\Discovery4\TinyCLR\TinyCLR.proj /clp:ErrorsOnly;Verbosity=quiet /fl /flp:Summary;Verbosity=normal /nologo /m

Najlepiej jednak zrobić sobie plik bat w katalogu PK na przykład z taką zawartością:

rem Discovery4 build script
call setenv_gcc 4.6.2 c:\gcc46
msbuild /t:build /p:flavor=release;memory=flash Solutions\Discovery4\TinyCLR\TinyCLR.proj /clp:ErrorsOnly;Verbosity=quiet /fl /flp:Summary;Verbosity=normal /nologo /m
pause

11.01.2014

Pliki *.targets

W podkatalogu tools\Targets MicroFramework PK znajdziemy specjalne pliki *.targets. Co to takiego?

Są to pliki z instrukcjami dla msbuild (zapisane w xmlu), w jaki sposób ma wywoływać zewnętrzne narzędzia kompilacji np. z MDK lub GCC. Czyli np. arm-none-eabi-gcc.exe z chyba 'miliardem' przełączników i opcji.

Popatrzmy na przykład do pliku Microsoft.Spot.system.mdk.targets. Jest tam pełno elementów xml z przeróżnymi atrybutami (np. Condition). Połapanie się w tym wszystkim nie jest proste. Najciekawsze jest jednak na początku pliku. Jest tam pełno takich linii:

<CC      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\armcc.exe"</CC>
<CPP     Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\armcc.exe"</CPP>
<AS      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\armasm.exe"</AS>
<LINK    Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\armlink.exe"</LINK>
<AR      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\armar.exe"</AR>
<FROMELF Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\bin31\fromelf.exe"</FROMELF>

Są to wskazania, gdzie znajdują się poszczególne narzędzia w zależności od wersji MDK. Nazwa elementu to zmienna pod jaką będzie w dalszej części pliku występował dany program. Na przykład wszędzie, gdzie będzie potrzebne wywołanie kompilatora armcc.exe, zostanie wstawione $(CC). Jak łatwo się zorientować możemy użyć tylko niektórych wersji MDK. A są to: 3.1, 3.80a, 4.12, 4.13, 4.54. Dlatego tak ważne jest ustawienie odpowiedniej wersji przy wywołaniu setenv_mdk.cmd.

Ale czy można dodać obsługę nowszej wersji MDK? Na przykład 4.60? Jest jeden problem. W parametrach wywołania konsolidatora (linker), gdzieś około linii 222, jest na stałe wstawiona ścieżka do bibliotek: $(MDK_TOOL_PATH)\RV31\LIB. Wersja 4.60 biblioteki ma w zupełnie innym katalogu: $(MDK_TOOL_PATH)\armcc\lib. Łatwo znaleźć, bo jest to katalog z podkatalogami armlib i cpplib.

Trzeba jakoś to obejść. Najlepiej zdefiniować zmienną dla każdej wersji, która będzie przechowywać tą ścieżkę. Trzeba więc zamienić $(MDK_TOOL_PATH)\RV31\LIB na coś takiego: $(MDKLIB). Trzeba jeszcze do każdej wersji (na początku pliku) dodać taką definicję, umiejętnie zmieniając numerek wersji przy każdej nowej sekcji:

<MDKLIB  Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK3.1'">"$(MDK_TOOL_PATH)\rv31\lib"</MDKLIB>

Podobnie dokładamy elementy dla wersji 4.60:

<CC      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\armcc.exe"</CC>
<CPP     Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\armcc.exe"</CPP>
<AS      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\armasm.exe"</AS>
<LINK    Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\armlink.exe"</LINK>
<AR      Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\armar.exe"</AR>
<FROMELF Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\bin\fromelf.exe"</FROMELF>
<MDKLIB  Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'">"$(MDK_TOOL_PATH)\armcc\lib"</MDKLIB>

I jeszcze jeden element gdzieś koło linii 77:

<CC_CPP_ASM_INTERLEAVE Condition="'$(COMPILER_TOOL_VERSION)'=='MDK4.60'" ></CC_CPP_ASM_INTERLEAVE>

To wszystko. Można kompilować uruchamiając wcześniej setenv_mdk.cmd 4.60